اقدامات پیشگیری از اکسیداسیون برای پرچ های تماسی دو فلزی برقی در کلید ولتاژ پایین

پرچ های تماسی بی{0}}فلزی تماسی در برابر اکسیداسیون، سولفیداسیون، و فرسایش قوس الکتریکی در طول عملیات سوئیچینگ فرکانس بالا حساس هستند. خراب شدن سطح تماس مستقیماً مقاومت مدار را افزایش می‌دهد و افزایش دما را تشدید می‌کند، که در نهایت منجر به خرابی زودهنگام اجزای سوئیچ ولتاژ پایین{3}}می‌شود. اقداماتی مانند کنترل محیطی در حین تولید، پروتکل‌های ذخیره‌سازی مناسب پس از آب‌بندی، انتخاب دقیق مواد پایه و کنترل پارامترهای ولتاژ عملیاتی می‌تواند به طور موثری خوردگی سطح را کاهش داده و عمر خدمات الکتریکی واقعی کنتاکت‌ها را افزایش دهد.

کنترل دما، رطوبت، سطح گرد و غبار و مواد خارجی در کارگاه پردازش، گام اولیه برای به حداقل رساندن خطر اکسیداسیون سطح در نقطه تماس Bi{0}}فلز نقره است. منطقه پرچ‌کاری به شرایط بدون گرد و غبار- نیاز دارد. ذرات گرد و غبار چسبیده به سطح کار می توانند یک لایه عایق تشکیل دهند که باعث افزایش موضعی در چگالی جریان در حین کار و تسریع اکسیداسیون سطح می شود.

اجزای پلاستیکی ارگانیک باید جدا از نقاط تماس رله دو فلزی در انتظار پردازش ذخیره شوند. ترکیبات فرار از پلاستیک می توانند بر روی سطوح تماس ته نشین شوند و باعث آلودگی فیلم آلی و در نتیجه تماس الکتریکی ضعیف شوند. اپراتورها باید برای جلوگیری از تماس مستقیم پوست با سطوح کار از تخت های انگشتی استفاده کنند، زیرا نمک و رطوبت موجود در عرق انسان می تواند به سرعت باعث سیاه شدن و خوردگی سطح فلز شود. پارامترهای محیطی توصیه شده کارگاه دمای 22-24 درجه و رطوبت نسبی 40-55٪ RH است. این محدوده به پایین نگه داشتن نرخ اکسیداسیون طبیعی فلز کمک می کند.هر ماده ای که پس از آب بندی باقی می ماند باید ظرف 12 ساعت پردازش شود و محصولات استفاده نشده باید دوباره مهر و موم شوند. بسته بندی خلاء روش ذخیره سازی ترجیحی برای جلوگیری از زرد شدن سطح و سولفید شدن ناشی از اجزای گوگرد موجود در هوا است.

جرقه های الکتریکی که در لحظه بسته شدن و باز شدن قطعه ایجاد می شوند می توانند مستقیماً سطوح کاری Bi{0}}نقاط تماس الکتریکی فلزی را بسوزانند. دماهای بالا باعث تغییر شکل تدریجی-ایجاد حفره ها و برآمدگی ها-و کاهش مداوم ناحیه تماس موثر می شود. با کاهش سطح تماس، مقاومت تماس افزایش می‌یابد و گرمای ژول بیشتری در حین کار تولید می‌کند. این افزایش دما باعث تسریع بیشتر اکسیداسیون و خوردگی سطح می شود و یک چرخه معیوب و برگشت ناپذیر ایجاد می کند.

مقاومت در برابر فرسایش قوس پرچ های متحرک را می توان با ضخیم کردن سطح کار یا استفاده از مواد پایه کامپوزیت آلیاژی افزایش داد. مواد پایه رایج عبارتند از مس، آهن و آلومینیوم، در حالی که روکش کاری باعث بهبود هدایت الکتریکی و کاهش خوردگی می شود. پوشش‌های آلیاژ نقره-اکسید کادمیوم در ترکیبات مختلف موجود است. محصولات با نسبت‌های آلیاژی 88، 85، و 40 درصد می‌توانند طول عمر الکتریکی بیش از 100000 عملیات را تحت شرایط آلودگی ملایم هوا داشته باشند، در حالی که نوع نسبت 30 درصد عمر چرخه‌ای حداقل 50000 عملیات را ارائه می‌دهد. برای کاربردهای کنترل‌کننده بادامک که با فرکانس سوئیچینگ کم مشخص می‌شوند، پرچ‌های سطح کار کامپوزیت مبتنی بر مس-گزینه ارجح هستند.

هنگامی که کنترل‌کننده‌های بادامک از نقاط تماس بی‌متال نقره‌ای استفاده می‌کنند، ولتاژ ورودی نباید از 109% ولتاژ نامی تجاوز کند و از لرزش مکانیکی قابل توجه در حین کار اجتناب شود. ولتاژ بیش از حد و صدای تماس، احتمال ایجاد قوس را افزایش می دهد. تخلیه های مکرر باعث تسریع اتلاف مواد در سطح کار و اکسیداسیون سطح می شود.

کنتاکت‌های پرچ دو فلزی به‌عنوان اجزای رسانای هسته در دستگاه‌های سوئیچینگ عمل می‌کنند و با طیف گسترده‌ای از اجزای الکتریکی ولتاژ پایین، از جمله رله‌ها، قطع کننده‌های مدار، کنترل‌کننده‌های بادامک، جبران‌کننده‌ها، سوئیچ‌های محدود، سوئیچ‌های پایی، سوئیچ‌های کمکی، و سنسورهای تماس سازگار هستند. عواملی مانند فرکانس سوئیچینگ، سطوح آلودگی محیطی، و جریان نامی تحت شرایط عملیاتی خاص، مستقیماً انتخاب نسبت آلیاژ، ضخامت پوشش و ساختار کلی پرچ را تعیین می‌کنند.

برای تامین پایدارتماس با پرچ های فلزی بی-الکتریکالمطابق با استانداردهای کیفیت IATF یا برای ارزیابی طول عمر مواد متناسب با کاربردهای رله و{0}ولتاژ بالا{0}کنتاکتور DC، تیم‌های مهندسی ممکن است پارامترهای عملیاتی، نقشه‌های فنی و مشخصات عملکرد را برای به دست آوردن راه‌حل‌های فنی و برنامه‌های تحویل نمونه ارسال کنند.